Hugo, van stagiair naar medewerker
Ik kwam als zoekende stagiair binnen en nu begeleid ik zelf stagiairs. Dat vind ik misschien wel het mooiste van alles.
Toen Hugo in 2018 begon aan zijn stage bij het programma Natuur, had hij geen idee wat werken voor de provincie Noord-Brabant precies inhield. “Ik wist dat de provincie bestond, maar daar hield het wel op,” vertelt hij lachend. Via via kwam hij binnen, toen nog zonder duidelijk beeld van ecologie, beleid of hoe je binnen een overheidsorganisatie samenwerkt. Toch voelde hij zich meteen welkom. Collega’s stonden voor hem klaar, zijn stageopdracht ontstond al sparrend, en hij kreeg de ruimte om te ontdekken wat bij hem paste.
Hoe heeft jouw loopbaan zich binnen (en buiten) de provincie ontwikkeld?
Tijdens zijn stage onderzocht Hugo of een breuklijn in de bodem invloed had op vegetatie, een project dat niet het gehoopte resultaat opleverde, maar wél waardevolle inzichten gaf. “Het was geen ‘ja’, maar wel een antwoord waar ze verder mee konden,” zegt hij nuchter.
Die stage werd uiteindelijk het keerpunt in zijn loopbaan. Hij stapte over van plantengenetica naar ecologie, vond zijn weg in het werkveld én groeide uiteindelijk door tot gebiedsecoloog binnen hetzelfde programma waar hij ooit als stagiair rondliep. En nu? Nu begeleidt hij zelf een stagiair van dezelfde opleiding Toegepaste Biologie. “Het is mooi om te zien hoeveel stappen je zelf hebt gezet. En dat je nu iemand kunt helpen om zijn of haar eigen pad te vinden.”
Hugo vertelt verder: “Wat ik het leukst vind aan dit werk is de combinatie van buiten en binnen. Ik puzzel graag: wat kan er ecologisch, wat mag er juridisch, en hoe sluit dat aan bij het beleid? Die tussenweg zoeken, dat kan hier heel goed.” Het duurde wel even voordat hij de grotere verbanden zag, hoe subsidies leiden tot beheer buiten, en hoe dat alles teruggrijpt op natuurbescherming. “Dat bredere perspectief ontwikkel je echt als je hier een tijdje rondloopt.”
Wat waardeer je het meest aan het werken bij de provincie?
Voor Hugo is het vooral de ruimte die je krijgt. Ruimte voor neventaken, voor verdieping, voor initiatief. “Je werk kan hier heel divers zijn, als je dat zelf maakt,” legt hij uit.
Hij was verrast door de sfeer: minder bureaucratisch dan gedacht, met collega’s die betrokken zijn en dezelfde liefde voor het vak delen als in de commerciële ecologie. “We staan tijdens de lunchpauze gerust tien minuten stil in het riet omdat iemand een specifieke soort denkt te horen. Dat soort plezier in het vak vind je overal.”